Метрадэпо «Ізмайлава»

Схадзіў на экскурсію ў электрадэпо «Ізмайлава». Тут пакідаюць на ноч і рамантуюць частку цягнікоў сіняй лініі маскоўскага метро.

Экскурсія пачынаецца на «Партызанскай», дзе даюць палазіць па старых вагонах. Упершыню іх паказалі два гады таму: тады яны былі пад напружаннем і людзей было куды больш.

Вароты дэпо. Брэнд новы, а лагатып тут нібыта ўсё жыццё:

Велапаркоўка на тэрыторыі. Па суботах у дэпо выхадны, таму яна пустая:

Будынак дэпо на неіснуючым Ізмайлаўскім праспекце. У 60-я тут планавалі пракласці праспект, на які будынак дэпо выходзіў бы фасадам. Дзеля яго нават пабудавалі эстакаду метро перад станцыяй «Ізмайлаўская». Але праект застаўся на паперы:

У любой дзяржустанове абавязкова мусяць быць савецкія кветкі ў гаршках:

Графічны дызайн:

Эстэтыка беспарадку:

Схема праходу ўздоўж пуцей дэпо:

На ўваходзе гадзіннік, які ў суботу паказвае нядзелю:

Дэпо:

Калі звычайная электрычка грукоча, яе кідае і хістае, то ў метро цягнікі едуць плаўна і як адно цэлае — дзякуючы аўтасчэпцы Шарфенберга. Уся праводка ў яе ўнутры: падкаціў вагоны, шчоўк — і можна ехаць. Мінус — яна не вытрымлівае вялікай нагрузкі: калі счапіць больш за 16 вагонаў, састаў разарвецца:

Раздым Wi-Fi. Наколькі я зразумеў, сюды падключаюць кааксіяльны кабель антэны, якая цягнецца праз увесь састаў:

Паказалі самы першы вагон маскоўскага метро. Амаль усё арыгінальнае, нават поручні, свяцільні і аздабленне:

Метрошныя каты:

Цягнік едзе:

Блогеры здымаюць:

Ідзём далей. Афігенная лесвіца з эскалатара:

Заходзім у клуб:

А гэта былы вестыбюль часовай станцыі «Першамайская»:

Партал у Метро-2 (але гэта не дакладна):

Дэпо:

А гэта былая станцыя. Яе ад пачатку будавалі як часовую, хоць на ляпніну грошай не шкадавалі. На месцы сярэдняга пуці раней была платформа:

Стары прыгожы надпіс «Не прытуляцца». Сучасныя налепкі ўжо без душы.

Пакуль экскурсавод адвярнуўся, усе пабеглі фатаграфаваць вуліцу:

Мыйка:

У тунэлях, як вядома, цягнікі атрымліваюць электрычнасць ад трэцяй рэйкі збоку. У дэпо, каб нікога не шарахнула токам, да цягнікоў падключаюць электрычны кабель, які звісае са столі:

А такія штукі надзяваюць некуды на вагонную каляску:

Над кожным пуцём вісяць чырвоныя сігнальныя маячкі. Калі цягнік пад напружаннем, яны гараць:

Прыбіральня і распранальня:

На мазаіцы чамусьці зялёныя вагоны:

Было крута, але мала. Дзякуй Аркадзю Гершману за тое, што дапамог трапіць. Аказваецца, у метро ёсць вялікія паўнавартасныя экскурсіі ў дэпо «Ізмайлава» і «Чырвоная Прэсня». Схадзіце, запіс — у гарадскім экскурсійным бюро.

Ліпень 2017

Чытайце далей:

Даследаваць востраў Чэджу ў Паўднёвай Карэі значна зручней аўтамабілем. Дзялюся досведам.

Кіраванне аўтамабілем у Паўднёвай Карэі

«Дзітва» — адзін з найбуйнейшых торфабрыкетных заводаў Беларусі. Тут асушаюць балоты, а здабыты торф ператвараюць у паліўныя брыкеты, якімі ацяпляюць дамы і прамысловыя аб’екты. Завод знаходзіцца за 12 км ад Ліды і працуе з 1972 года. Для перавозкі торфу выкарыстоўваюць вузкакалейную чыгунку.

Вузкакалейка торфабрыкетнага завода «Дзітва»

Кольскі паўвостраў